donderdag 14 oktober 2021

Het is alweer herfst (2)

Aan

het einde

van de zomer

staat hij er altijd:

herfst.



Foto’s

van vakantie

lijken alweer nostalgie

nu de zomer is

vertrokken.



Reizen

wil ik

naar onbekende oorden.

Warme wind in mijn

haren.



Je

was geweldig,

maar ik moest

je laten gaan, alweer.

Zomer.



Herfstavonden:

vroeg donker,

de kachel aan

en dan tv kijken:

bing-watchen!


vrijdag 24 september 2021

Het is alweer herfst

De

zwoele zomeravonden

zijn weer over.

Wat komt zijn donkere

nachten.


Vandaag

verlang ik

alweer naar zomer,

maar nu begint de

herfst.


Een

volle maan,

z’n lachend gezicht

is bekend als een

vriend.


vrijdag 3 september 2021

Na regen komt zonneschijn

We hebben een natte zomer achter de rug en wat ben ik blij dat in september de zon weer schijnt! Ik heb over het weer een aantal elfjes gemaakt.


De 
eerste zonnestraal
voelt weer vertrouwd
na een zomer vol
regen


Regendruppels
kletteren neer
op het onderkomen
van een Nederlandse camping.
Zomerdruppels 


Het
weer is
onvoorspelbaar en wispelturig.
Vakantie in Nederland daarom
spannend


Weinig
blote benen
in deze zomer.
Hoge temperaturen zijn vooral
elders

dinsdag 6 juli 2021

Een week schrijven op Texel

 Schrijfweek op Texel


In juni ben ik een hele week op Texel geweest voor een schrijfweek met Dè kleurrijke schrijfgroep. Sinds ik flink heb gewerkt aan mijn thriller en deze in april is verschenen, wil ik nog maar een ding: nog een boek schrijven! Het liefst wil ik hele dagen achter elkaar door schrijven en helemaal in beslag genomen worden door een nieuw idee. Als voorbereiding op deze week ben ik al gaan brainstormen over een nieuw boek en plot en ik kan wel zeggen dat ik alweer inspiratie heb voor een nieuw verhaal. 





Een nieuw boek


Wat ik de afgelopen jaren heb geleerd is dat je niet zomaar in het wilde weg kunt beginnen met schrijven, maar dat je eerst de personages moet uitwerken en ze goed moet leren kennen. Ik moet bekennen dat ik het lastig vind om de personen levensecht neer te zetten en echt de diepte in te gaan om een karakter vorm te geven. Ik begon met het zoeken naar foto’s van verschillende mannen en vrouwen in tijdschriften, gaf ze een naam en bedacht een belangrijke, opvallende eigenschap. Als ik op dat punt ben aangekomen, ben ik voor mijn gevoel klaar met ze. Ik weet heus wel dat ik ze kan interviewen of me kan inbeelden hoe ze in bepaalde situaties zullen reageren om ze zo beter te leren kennen. Maar ik ben dan vaak zo enthousiast dat ik me flink moet inhouden om niet alvast een bepaalde scène te gaan schrijven. Meteen ploppen er een aantal mooie zinnen naar boven en een gebeurtenis of  gesprek zie ik zo voor me.




Stress


Na twee dagen op Texel schoot ik al in de stress. Dat vage idee dat ik thuis had en dat me best aardig had geleken, zag er in het licht van Texel vrij bleekjes uit. Mijn onzekerheid stak heftig de kop op en ik vroeg me meteen af of ik het allemaal nog wel kon, maar gelukkig was de schrijfcoach in de buurt evenals de uitgeefster. Zij gingen meedenken over de personen en de verhaalopbouw.

Het plan om heerlijk te gaan schrijven kon dus de prullenbak in terwijl ik er enorm veel zin in had. Maar het kon ook helemaal niet, want wat bleek: mijn laptop had last van heimwee en werkte daar totaal niet. Ik baalde, want nu kon ik alleen met de pen schrijven of op mijn telefoon iets fröbelen. Dat haalt het uiteindelijk niet bij typen op een laptop. Aan de andere kant was het wel een geluk bij een ongeluk, want nu werd ik gedwongen om me op de personages te focussen. Ik kan me nog niet met het hele verhaal of een plot bezighouden, want bijna nog belangrijker zijn (ik zei het al eerder) die bewoners van het verhaal.





Schrijven in een strandhuisje


Met die hulptroepen op Texel lijkt het wel wat te gaan worden. Stiekem droom ik al wel van het moment dat ik echt met schrijven kan beginnen. Het zal nog wel even duren voordat ik alles helder heb, maar ik zie mezelf al zitten in een strandhuisje ergens aan zee waar ik dan een hele week mijn intrek in neem om te schrijven. Het hele verhaal en de mensen die erin voorkomen heb ik dan helemaal uitgewerkt en ik kan van start gaan met het manuscript. Ik zie al zo uit naar dat moment!


Volg het schrijfproces ook via de website van Dé kleurrijke schrijvers, de schrijvers die deel uitmaken van Dè kleurrijke schrijfgroep en die gaan publiceren.


zaterdag 1 mei 2021

Een thriller gepubliceerd!

Korte stukjes schrijven


Als ik schrijf zijn het vaak korte stukjes. Een blog, column of gedicht lukt mij gemakkelijk. Losse notities op kleine papiertjes maak ik ook veelvuldig. Een dagboek bijhouden is weer niets voor mij, omdat ik me dan gedwongen voel om elke dag te schrijven. Ik heb niet zo’n boeiend leven waar ik hele stukken over kan schrijven en al snel zijn het alleen maar steekwoorden. Voor het lezen van een boek kies ik juist voor een dik exemplaar. Heerlijk vind ik het om in een andere wereld ondergedompeld te zijn en mee te leven met de personages. Het moment dat het boek uit is wil ik zo lang mogelijk uitstellen en bij een dikke pil duurt dat lekker lang. 



Iets anders schrijven

Na jaren van korte teksten kreeg ik de wens om langer over een onderwerp door te schrijven en daarom begon ik in een leeg schriftje met pen te schrijven over een vrouwelijke hoofdpersoon. Haar belangrijkste karaktertrek had ik tijdens een schrijfcursus al bedacht: ze moest impulsief zijn, waardoor ze in allerlei ongemakkelijke situaties terecht komt. Zelf ben ik vooral bedachtzaam en spring ik niet zo uit de band. Af en toe heb ik een jolige bui waarin ik er zomaar spontaan iets uit flap en dan sta ik van mezelf te kijken. Daardoor weet ik een beetje hoe het is om impulsief te zijn en kon ik me in haar verplaatsen.


Meer spanning

Ik begon het verhaal vanaf het moment dat zij net zonder werk zit, maar daarover schrijven werd vreselijk saai en huilerig. Er moest veel sneller iets spannends gebeuren. Precies op dat moment bedacht ik een aantrekkelijk personage: een man die pakketbezorger is en bij haar aan de deur komt. Zijn naam wist ik direct, John. De naam voor mijn vrouwelijke hoofdpersonage kon ik maar niet vinden. Lange tijd noemde ik haar X. Wat ik zocht was een bijzondere naam die je op twee manieren kunt afkorten. Na wat speurwerk op internet vond ik de naam Adeline. Haar vriend kort dit af tot Ada, maar de nieuwe man noemt haar Lynn. Die koosnamen geven meteen het verschil tussen beide mannen aan.



Dè kleurrijke schrijfgroep

Na een aantal schrijfcursussen leerde ik wel beter schrijven, maar nog steeds was mijn schrijfplan niet goed. In december 2019 werd ik lid van Dè kleurrijke schrijfgroep  een groep schrijvers waarbij ik me thuis voel. Schrijfcoach Jolanda Pikkaart gaf mij als coach een heleboel adviezen nadat ze mijn manuscript gelezen had. De volgorde van de hoofdstukken werden aangepast en veel woorden werden weggestreept. Ik leerde om dingen te beschrijven in plaats van alles te vertellen.



Een aparte hobby


Bij Adeline past een bijzondere hobby. Mijn eigen hobby’s lezen, zumba en sudoku puzzels zijn niet zo uitdagend, maar die passen niet bij een durfal als hoofdpersoon. Sommige mensen vinden de ballonvaart die ik ooit maakte al spannend, maar in wezen is het een rustige bezigheid. Als je tenminste een betrouwbare ballonvaarder hebt die met goed weer gaat varen… Ik koos voor Adeline een spannender activiteit in de lucht, namelijk parachutespringen, wat een veel dynamischer sport is. Ze komt ook in aanraking met het gevaarlijker basejumpen waarbij je met een parachute van een hoog gebouw springt. Er zou daarbij best iets mis kunnen gaan, iets wat gegarandeerd voor spanning zorgt.




Een extra personage


Bladzijden vol had ik al geschreven toen ik opeens een zin opschreef die ging over een vrouw waar wat mee was gebeurd. Haar naam noteerde ik er meteen in een vloeiende beweging achteraan. Zij meldde zichzelf aan en dat was een moment van pure inspiratie. Opeens werd het verhaal zomaar een thriller. Ik was toen genoodzaakt het begin van het verhaal aan te passen en ook moest ik het verdere verloop plus een spannende afloop bedenken. Dat lukte me niet alleen, maar gelukkig wilde een vriendin met me meedenken. Op een avond gingen we brainstormen met een glaasje wijn erbij en aan het einde van de avond hadden we een plot bedacht.



Sprong in het diepe


Wat we hebben verzonnen ga ik hier niet verklappen, maar wij waren er zelf ook verrast door ons idee! Ik wed dat jij dat ook zult zijn als je ‘Sprong in het diepe’ leest. Mijn psychologische thriller is uitgegeven en het eerste exemplaar werd uitgereikt op 10 april 2021. Op deze dag verschenen nog 4 andere boeken van dè kleurrijke schrijvers.  Verkrijgbaar bij Droomvallei Uitgeverij en alle (online) boekhandels. Laat je me weten wat je ervan vindt??







vrijdag 4 december 2020

24 dagen voor Kerstmis - recept hoofdgerecht




24 Days Till Christmas


Vanaf 1 december tellen we 24 dagen af totdat het Eerste Kerstdag is. Elke dag is er iets anders te doen of te lezen. Gisteren, 7 december, las je via deze link: www.sprankelonline.be alles over het zelf maken van een Kerstbingo. Spelletjes zijn altijd leuk om te doen, maar vooral met kerst.



Recept hoofdgerecht

Vandaag gaan we alvast bedenken wat we gaan eten met kerst. Normaal gaan wij als gezin (man, twee kinderen en ikzelf) al niet uit eten met de Kerstdagen, dit jaar zal het er hoogstwaarschijnlijk ook niet van komen. Wij blijven die dagen liever in ons eigen huis met kerstmuziek aan, of we kijken een kerstfilm op de loungebank of we doen gezelschapsspelletjes aan de keukentafel. Tussendoor nemen we er een lekker koekje, chocolade of wat tapas bij. Daar zitten we meestal al zo vol van dat we geen grote maaltijd op tafel zetten. Voor het avondeten kiezen we dan ook niet voor een vijfgangendiner, maar houden we het eenvoudiger.



Weinig tijd


We willen voor het kerstdiner ook niet te lang in de keuken staan. Van te voren blader ik weer door tijdschriften en daarin lees ik de lekkerste recepten, maar de meeste daarvan zullen mijn gezin niet bekoren, dat weet ik bij voorbaat. Ook is het handig om iets in de oven te kunnen schuiven en die dan het werk laten doen. Daarom maak ik deze kerst een plateau waar bijna alles op zit en die je in de oven schuift. Alles wat je dan nog hoeft te doen is halverwege nog iets toevoegen en dan begint het lekker te ruiken. Als het belletje van de oven gaat is het klaar en haal je het eruit. Je zet het op de gedekte tafel en je kunt eten. Daarna is het een kwestie van aanschuiven.


Het recept is: aardappelpartjes met chorizo en groenten.


De oven verwarm je voor op 200 °C. Spreid twee zakken aardappelpartjes (diepvries) uit op een bakplaat waar je bakpapier op hebt gelegd. Plaats de bakplaat in de oven en laat 10 minuten bakken. Haal dan de bakplaat uit de oven en bestrooi de aardappelpartjes met stukjes chorizo (200 gr), 1 ui of 2 bosuitjes, 3 rode paprika’s en daaroverheen + 75 gr. geraspte kaas. Doe de bakplaat nog eens 10 minuten terug in de oven. Daarna is je gerecht klaar en zet je het zo op tafel.

Om het extra uitgebreid te maken kun je er nog sla of appelmoes bij serveren.


Extra tip voor als je kleine kinderen hebt: meestal vinden zij warme, zacht paprika niet lekker. Doe dan de gesneden paprika er pas op als je de ovenschotel op tafel hebt gezet. De paprika blijft dan knapperig.



Het ruikt lekker


Dit gerecht is niet moeilijk om te maken, het valt in de smaak (bij mij thuis tenminste wel) en het ruikt ook nog eens heerlijk als je het op tafel zet. Je huisgenoten zullen denken dat je uren in de keuken hebt gestaan, maar het geheim is dat het niet veel tijd kost om het te maken.

Bij mij willen ze dit wel iedere week eten.


Eet smakelijk!



En morgen..


Morgen 9 december kun je op het blog van Elsa Rooyakkers & Inge Minten (via deze link Elsarblog.com) lekker knutselen. Zij verzorgen een DIY kerstboompjes maken van oude krant plus printable. Alvast veel plezier.



zaterdag 28 november 2020

Op een cover

Vandaag viel het tijdschrift Flow met een enorme klap op mijn deurmat. Een fijn moment als dat gebeurd, want ik geniet altijd van dit tijdschrift, van de verhalen en de mooie illustraties. Een extra dik nummer is het deze keer. Ik pak het dikke pakket op en ik zie mezelf op de voorkant staan!!


Ik zit ook vaak op die manier, de benen over elkaar geslagen, met een omslagdoek en een boek lezend.

Vooral bij het kapsel lijkt ze sprekend op mij!! Ik heb hetzelfde haar. Zelfs mijn man zag het meteen. Al krijgen mijn haren al wel wat zilveren streepjes...

Deze voorkant ga ik goed bewaren, want dit is echt te gek! En ik ken de tekenares helemaal niet. Bizar.