Het lijkt wel of kinderen en jongeren een nieuwe taal spreken. Ik hoor het met gekromde tenen aan, want zo klopt het niet. En dan bedoel ik niet de straattaal, die mijn kinderen gelukkig nog niet spreken, maar het fout zeggen van werkwoorden. Mijn dochter zegt vaak: "Ik ga bezemen" en dan pakt ze de bezem om er buiten mee aan de slag te gaan. Maar eigenlijk is het zo: je pakt de bezem en gaat lekker vegen. Ik verbeter haar regelmatig en toch blijft ze het anders zeggen. Het ligt natuurlijk ook wel voor de hand: je pakt een bezem en bezemt. Maar het is niet correct.
Onlangs keken we tv en zagen het programma Escaperoom. In dat programma moet een bekende Nederlander uit een ruimte ontsnappen door verschillende opdrachten uit te voeren. In deze aflevering ging het om een meisje dat een rol speelt in de jongerenserie Brugklas. Eén opdracht was hoefijzers in een bepaald patroon aan de muur ophangen. Voordat ze ze kon ophangen moest ze nog wel de spijkers zelf in een plank aan de muur slaan. Terwijl ze hiervoor een hamer pakte zei ze: "Nu ga ik de spijkers hameren". "Eh, nee!" riep ik, "met een hamer ga je timmeren!"
Tja, taal is een levendig iets, dat in de loop der tijd gaat veranderen. Maar ik blijf er voorlopig toch mijn tenen bij krommen!
dinsdag 27 september 2016
woensdag 31 augustus 2016
Gordijnen
Ik mag graag 's avonds als het donker wordt de gordijnen open houden. Ik wil niet het gevoel hebben dat ik opgesloten zit. Gelukkig is het in de zomer laat donker, dus dan ben ik blij met die open gordijnen. Mijn man vindt het maar niets, die open ramen. Hij wil geen inkijk en wil het liefst overal gordijnen hebben. Mij doet dat teveel aan vroeger denken.
Mijn ouders hadden een vrijstaand huis met voor- en zijramen en het huis stond dicht aan de straat. Zodra het donker begon te worden sloten ze de gordijnen goed dicht. Het was zware stof van plafond tot aan de vloer en er kon niemand naar binnen kijken. Maar er kon ook niemand naar buiten kijken. Verder dan de gordijnen ging je blik niet. Je keek alleen naar de kamer en de televisie.
En daar ligt denk ik mijn pijnpunt: ik wil verder kijken. Net als in de uitdrukking: verder kijken dan je neus lang is. Daarom voor mij luchtige gordijnen die doorschijnend zijn. Dat staat gezellig, iedereen kan kijken en toch heb je het gevoel dat de gordijnen dicht zijn. Ideaal. Gelukkig wonen wij niet aan een doorgaande weg en is de woonkamer niet loodrecht op het hek aan de achterkant van de tuin.
Wat mij betreft houden we het zo. Scheelt ook weer geld. Of zal ik een grote struik in de tuin zetten, op de zichtlijn van straat naar kamer, zodat ik me daar achter kan verstoppen?
Mijn ouders hadden een vrijstaand huis met voor- en zijramen en het huis stond dicht aan de straat. Zodra het donker begon te worden sloten ze de gordijnen goed dicht. Het was zware stof van plafond tot aan de vloer en er kon niemand naar binnen kijken. Maar er kon ook niemand naar buiten kijken. Verder dan de gordijnen ging je blik niet. Je keek alleen naar de kamer en de televisie.
En daar ligt denk ik mijn pijnpunt: ik wil verder kijken. Net als in de uitdrukking: verder kijken dan je neus lang is. Daarom voor mij luchtige gordijnen die doorschijnend zijn. Dat staat gezellig, iedereen kan kijken en toch heb je het gevoel dat de gordijnen dicht zijn. Ideaal. Gelukkig wonen wij niet aan een doorgaande weg en is de woonkamer niet loodrecht op het hek aan de achterkant van de tuin.
Wat mij betreft houden we het zo. Scheelt ook weer geld. Of zal ik een grote struik in de tuin zetten, op de zichtlijn van straat naar kamer, zodat ik me daar achter kan verstoppen?
zaterdag 20 augustus 2016
Kweken
Avocado
Ik ben een avocadoboompje aan het kweken en dat gaat best goed. Toevallig las ik ergens hoe het moet en toen ben ik het uit nieuwsgierigheid en omdat ik het lekker vind, gaan proberen. Je laat een pit drogen, haalt voorzichtig het vliesje er af en zet hem met drie prikkers op een hoog glas met water. En dan ik het afwachten geblazen. De rest gebeurt vanzelf en dat is een groot wonder der natuur! Heel voorzichtig breekt de pit van onderen open en daar groeit dan een witte wortel uit. Per dag zie je hem groeien, letterlijk. Als de wortel zo'n zeven centimeter lang is mag hij worden overgepot in aarde. Dan is het weer een kwestie van wachten totdat er zich iets bruinigs boven de aarde naar boven worstelt. Dit is het begin van de boom: een klein twee centimeter lang bruin takje waar zich meteen al drie bolletjes aan vormen wat blaadjes gaan worden. De tak blijft groeien, er blijven zich wat blaadjes vormen en dan ontspruiten er bovenaan het takje dicht bij elkaar steeds twee tegenover elkaar liggende blaadjes. Het is met de moestuintjes niets geworden, maar dit project is heel goed gelukt tot dusverre. Nou kijken hoe groot de boom gaat worden en wanneer de eerste vruchten er aan gaan groeien!
Munt
Munt is een heel makkelijk plantje in de tuin: je koopt er eentje, zet hem in de tuin en verder hoef je er niets aan te doen. En het volgende jaar groeit hij gewoon weer verder. Je moet hem wel een beetje in toom houden, want hij breidt zich snel uit met zijn wortelgestel. Maar de nieuwe uitlopers kun je gemakkelijk uit de grond trekken. Het weegt niet op tegen de verse munttakjes die je overhoudt voor de thee. Het geurt heerlijk als je de munttakjes afknipt en er daarna thee van zet. Verser kan niet. Een echte aanrader.
Ik ben een avocadoboompje aan het kweken en dat gaat best goed. Toevallig las ik ergens hoe het moet en toen ben ik het uit nieuwsgierigheid en omdat ik het lekker vind, gaan proberen. Je laat een pit drogen, haalt voorzichtig het vliesje er af en zet hem met drie prikkers op een hoog glas met water. En dan ik het afwachten geblazen. De rest gebeurt vanzelf en dat is een groot wonder der natuur! Heel voorzichtig breekt de pit van onderen open en daar groeit dan een witte wortel uit. Per dag zie je hem groeien, letterlijk. Als de wortel zo'n zeven centimeter lang is mag hij worden overgepot in aarde. Dan is het weer een kwestie van wachten totdat er zich iets bruinigs boven de aarde naar boven worstelt. Dit is het begin van de boom: een klein twee centimeter lang bruin takje waar zich meteen al drie bolletjes aan vormen wat blaadjes gaan worden. De tak blijft groeien, er blijven zich wat blaadjes vormen en dan ontspruiten er bovenaan het takje dicht bij elkaar steeds twee tegenover elkaar liggende blaadjes. Het is met de moestuintjes niets geworden, maar dit project is heel goed gelukt tot dusverre. Nou kijken hoe groot de boom gaat worden en wanneer de eerste vruchten er aan gaan groeien!
Munt
Munt is een heel makkelijk plantje in de tuin: je koopt er eentje, zet hem in de tuin en verder hoef je er niets aan te doen. En het volgende jaar groeit hij gewoon weer verder. Je moet hem wel een beetje in toom houden, want hij breidt zich snel uit met zijn wortelgestel. Maar de nieuwe uitlopers kun je gemakkelijk uit de grond trekken. Het weegt niet op tegen de verse munttakjes die je overhoudt voor de thee. Het geurt heerlijk als je de munttakjes afknipt en er daarna thee van zet. Verser kan niet. Een echte aanrader.
maandag 8 augustus 2016
Het eeuwige huishouden
Stofzuiger
Ik heb niet zo'n goede verstandhouding met m'n stofzuiger. Meestal staat hij maar te staan in de trapkast en als het me echt te gortig wordt en het huis heel stoffig is pak ik 'm er zuchtend uit. Hij is me te zwaar, ik moet 'm twee trappen op zeulen en dan ben ik boven al helemaal buiten adem. Maar af en toe heb ik dan toch een echte schoonmaakaanval en dan loop ik er fluitend mee naar boven. Dan voelt het niet zwaar, maar zweef ik er mee door het huis. Op zo'n moment zijn we maatjes, maken we samen het huis stofvrij. Vaak is dat maar voor eventjes!
Antikal
Zo langzamerhand kan ik er niet meer zonder. Een spuitje van de fles op de kraan, doekje erover en schoon en streepvrij is de kraan. Ooit hadden wij een schoonmaakster en die wilde dat spul in huis hebben. Nu weet ik waarom. Ik begrijp alleen nog steeds niet waarom ze elke week 2 uur in de badkamer bezig was. Schoonmaken is nooit mijn missie geweest, daarom begrijp ik het misschien niet.
Tijdens het schoonmaken
Tijdens het schoonmaken kan ik heerlijk met de radio meezingen en kan ik alvast nadenken over het avondeten en daarvoor een boodschappenlijstje maken. En vandaag heb ik in gedachten allerlei stukjes geschreven en zelfs een column bedacht. er schieten me allerlei mooie zinnen te binnen. Eigenlijk moet ik ze hardop uitspreken en opnemen met een apparaatje, want als ik ze daarna op wil schrijven ben ik er alweer heel wat vergeten!
Pruimentijd
De pruimentijd is letterlijk alweer voorbij. De appels en peren hangen nog wel aan de boompjes te rijpen. Nog een paar weekjes geduld hebben: eind augustus is het pas tijd om ze te plukken. Het riet van de buren maakt een ruisend geluid door de wind die er doorheen blaast hoor ik als ik even buiten zit. Af en toe is het een paar tellen stil en dan hoor ik het weer. De wind houdt zich af en toe net zo stil, om dan weer hard te gaan blazen. Soms voelt het even als een ministorm. Mijn haar waait dan als een gek rond mijn hoofd. Pas gewassen haar is altijd al zo los en nu dus helemaal. Coupe windhoos noem ik het. Ook de zon doet mee aan dit spelletje, al heeft ze het soms moeilijk met al die witte wolkenplukken. Die zien er net zo uit als schilderijen van de beroemde Nederlandse oude meesters. Mijn dochter had pas geleden op school een atelier met dat thema. Zij en haar broer hadden eigenlijk geen idee wat die oude meesters waren. Ze konden zich er geen beroep of naam bij voorstellen. Wij legden het uit en toen was het duidelijk. Ik heb er niet zoveel mee, met de wolken in de lucht. Ik heb liever een wolkeloze lucht met zon, stabiel zomerweer en bikini.
Ik heb niet zo'n goede verstandhouding met m'n stofzuiger. Meestal staat hij maar te staan in de trapkast en als het me echt te gortig wordt en het huis heel stoffig is pak ik 'm er zuchtend uit. Hij is me te zwaar, ik moet 'm twee trappen op zeulen en dan ben ik boven al helemaal buiten adem. Maar af en toe heb ik dan toch een echte schoonmaakaanval en dan loop ik er fluitend mee naar boven. Dan voelt het niet zwaar, maar zweef ik er mee door het huis. Op zo'n moment zijn we maatjes, maken we samen het huis stofvrij. Vaak is dat maar voor eventjes!
Antikal
Zo langzamerhand kan ik er niet meer zonder. Een spuitje van de fles op de kraan, doekje erover en schoon en streepvrij is de kraan. Ooit hadden wij een schoonmaakster en die wilde dat spul in huis hebben. Nu weet ik waarom. Ik begrijp alleen nog steeds niet waarom ze elke week 2 uur in de badkamer bezig was. Schoonmaken is nooit mijn missie geweest, daarom begrijp ik het misschien niet.
Tijdens het schoonmaken
Tijdens het schoonmaken kan ik heerlijk met de radio meezingen en kan ik alvast nadenken over het avondeten en daarvoor een boodschappenlijstje maken. En vandaag heb ik in gedachten allerlei stukjes geschreven en zelfs een column bedacht. er schieten me allerlei mooie zinnen te binnen. Eigenlijk moet ik ze hardop uitspreken en opnemen met een apparaatje, want als ik ze daarna op wil schrijven ben ik er alweer heel wat vergeten!
Pruimentijd
De pruimentijd is letterlijk alweer voorbij. De appels en peren hangen nog wel aan de boompjes te rijpen. Nog een paar weekjes geduld hebben: eind augustus is het pas tijd om ze te plukken. Het riet van de buren maakt een ruisend geluid door de wind die er doorheen blaast hoor ik als ik even buiten zit. Af en toe is het een paar tellen stil en dan hoor ik het weer. De wind houdt zich af en toe net zo stil, om dan weer hard te gaan blazen. Soms voelt het even als een ministorm. Mijn haar waait dan als een gek rond mijn hoofd. Pas gewassen haar is altijd al zo los en nu dus helemaal. Coupe windhoos noem ik het. Ook de zon doet mee aan dit spelletje, al heeft ze het soms moeilijk met al die witte wolkenplukken. Die zien er net zo uit als schilderijen van de beroemde Nederlandse oude meesters. Mijn dochter had pas geleden op school een atelier met dat thema. Zij en haar broer hadden eigenlijk geen idee wat die oude meesters waren. Ze konden zich er geen beroep of naam bij voorstellen. Wij legden het uit en toen was het duidelijk. Ik heb er niet zoveel mee, met de wolken in de lucht. Ik heb liever een wolkeloze lucht met zon, stabiel zomerweer en bikini.
dinsdag 2 augustus 2016
Witte pracht
Dit jaar was de struik van de Choisya prachtig: hij zat vol met witte bloemetjes. Zo vol heeft hij nog nooit eerder gebloeid en daar ben ik heel erg blij mee. Dus heb ik er een aantal foto's van gemaakt om het nooit meer te vergeten!! Want meestal vergeet ik het daarna namelijk snel weer. En dat is eigenlijk best jammer, want het wat zo'n mooi gezicht.
 |
| Prachtige bloemetjes met wat stuif\meel op de blaadjes |
 |
| Van dichtbij zie je naast stuifmeel ook kleine dorre plekjes... |
 |
| Bloemen met een klein beetje zonlicht |
 |
| Nog meer bloemen en gefilterd zonlicht |
 |
| En met nog meer zon zien ze er heel sprookjesachtig uit! |
vrijdag 17 juni 2016
Haiku (2)
Een Haiku is een van oorsprong Japans gedicht dat vaak over de natuur gaat. Het bestaat uit drie regels met een vast aantal lettergrepen, namelijk: 5, 7 en 5.
Wolken in de lucht,
witte plukken en fel blauw.
Plots wordt alles grijs.
De wind waait vandaag
blaadjes rond het hele huis.
En ik blijf vegen.
De ruitenwissers
kunnen de regen wel aan,
maar hoe gaan ze snel?
Fietsen en regen
gaan voor mij niet goed samen.
Echt een zonfietser!
Wolken in de lucht,
witte plukken en fel blauw.
Plots wordt alles grijs.
De wind waait vandaag
blaadjes rond het hele huis.
En ik blijf vegen.
De ruitenwissers
kunnen de regen wel aan,
maar hoe gaan ze snel?
Fietsen en regen
gaan voor mij niet goed samen.
Echt een zonfietser!
donderdag 9 juni 2016
Wereldse smaken
We zijn onlangs voor het eerst bij de Food Village in Amersfoort geweest. Tot zo'n jaar terug waren er een aantal winkeltjes gevestigd aan een lang straatje, een soort koopgoot. Nu is de lange rij winkels één groot lang pand geworden die gevuld is met houten tafels met banken en hogere tafels met krukken. Aan de achterwand van het lange gebouw zijn balies gemaakt met keukens erachter. Elke balie verkoopt andere gerechten. Zo kun je kiezen of je Marokkaans wilt eten, Chinees, Mexicaans, Amerikaans of Italiaans. Je bestelt een gerecht en rekent dit af bij de betreffende balie. Op die manier stel je je eigen menu samen, want je kunt natuurlijk bij meerdere balies wat bestellen. Je kunt alles in een keer kopen en opeten, maar je kunt het natuurlijk ook in etappes kopen en opeten. Je mag zo vaak heen en weer lopen als je zelf wilt. Wat je koopt neem je mee naar je plaats bij een tafel. Tussendoor kun je rustig blijven zitten en om je heen kijken.
Wij gingen er als gezin naar toe en het was een verrassend succes. Mijn zoon nam Mexicaans eten en hij liet zijn zusje proeven met de woorden: "Dit móet je proeven, het is echt superlekker!" Ook mijn dochter at meerdere gerechtjes. Natuurlijk waren ook de patatten erg in trek, maar 'biologische boerenfriet' klinkt veel gezonder dan gewoon patat, en het is anders en lekker.
In een nieuwe omgeving willen ze dus toch wel experimenteren en ontdekken. Wij hebben er nu een leuk eetadresje bij!
Wij gingen er als gezin naar toe en het was een verrassend succes. Mijn zoon nam Mexicaans eten en hij liet zijn zusje proeven met de woorden: "Dit móet je proeven, het is echt superlekker!" Ook mijn dochter at meerdere gerechtjes. Natuurlijk waren ook de patatten erg in trek, maar 'biologische boerenfriet' klinkt veel gezonder dan gewoon patat, en het is anders en lekker.
In een nieuwe omgeving willen ze dus toch wel experimenteren en ontdekken. Wij hebben er nu een leuk eetadresje bij!
Abonneren op:
Posts (Atom)